England — Ghana

Gillette Stadyumu doksan dakika boyunca nefesini tuttu ve hiçbir şeyle nefes verdi. İngiltere 0-0 Gana. Bu skoru yazın, ona bakın ve sonra altındaki sayılara bakın. Bu sonucu rahatsız edecek paradoks şu: İngiltere %79 topa sahip olma, 19 şut, 1.28 xG ve kesinlikle gole çevirmesi gereken iki büyük şansa sahipti. Gana ise %21 topa sahip olma, iki şut ve 0.29 xG ile oynadı. İstatistikler İngiltere'nin galibiyetini haykırıyor. Skor tabelası ise tamamen zıt. İngiltere'nin neyi yanlış yaptığını dürüstçe konuşalım. On dokuz şut, üçü isabetli – bu hacimden tehlikeye dönüşüm, bir Dünya Kupası'nda utanç verici. Kaçırılan iki büyük şans asıl hançer. Bir takımı doksan dakika boyunca kendi yarı sahasına hapsettiğinizde, bu anlar bonus değil, birer yükümlülüktür. Pas isabeti %93 gibi pırıl pırıl bir orandaydı, dokuz korner geldi geçti ve yine de belirleyici dokunuş asla gelmedi. Tüm o güzel inşaat, ama ev asla inşa edilemedi. Gana muazzam bir övgüyü hak ediyor – sadece hayatta kaldığı için değil, bunun gerektirdiği disiplin için. Yirmi dört faul bir hikaye anlatıyor; Jerome Opoku ve Thomas Partey, ikisi de 7.93 puanla daha iyi bir hikaye anlatıyor. Partey, savunma düzenini gerçek bir otoriteyle yönetti ve Opoku arkada bir duvardı. Onların da kaçırdığı tek büyük şansları kontra ataktan geldi – Gana'nın sadece saklanmadığını, avlandığını hatırlatan bir an. İngiltere'nin en iyi oyuncuları, Marc Guéhi ve Declan Rice, sessizce mükemmeldi – ironik, zira İngiltere'nin savunmaya pek ihtiyacı yoktu. Rice'ın 41. dakikadaki sarı kartı gereksiz bir agresiflikti. Iñaki Williams 60. dakikada kartını gördü ve altı dakika sonra oyundan alındı – Gana yedek kulübesi riski doğru okudu. xG farkı, bu turnuvada hak edilen ve gerçekleşen sonuç arasındaki gördüğüm en geniş fark. İngiltere kaybetmedi – ama bir puanı hak etmedi ve Gana istatistiksel olarak hak etmediği bir puanı neredeyse çaldı. İşte oyunun güzel, çıldırtıcı adaletsizliği bu. FootLegion'da ülkenizin attığı goller sonsuza dek yaşar – kimse onları alıp götüremez. Şimdi sıra sizde: Bu Gana'dan taktiksel bir ustalık dersi miydi, yoksa İngiltere'nin cesaretsizliği mi? Ve 73. dakikada oyundan alınan Bellingham, bir sonraki maça başlamalı mı?