Argentina — Egypt

Atlanta brulde, werd stil, en explodeerde toen – alle drie de bedrijven binnen negentig minuten in het Mercedes-Benz Stadium. Argentinië 3, Egypte 2. Schrijf het op, want deze score liegt schaamteloos. Hier is de paradox: Argentinië genereerde xG 2.8 tegenover Egypte's 0.98, domineerde het balbezit 64-36, schoot 19 keer, creëerde zes grote kansen – en bracht de laatste elf minuten door met het wegwerken van een achterstand van twee doelpunten. De cijfers zeggen dat Argentinië verdiende te winnen. De klok zei dat ze bijna verdienden naar huis te gaan. Egypte was magnifiek in hun beperkingen. De treffer van Yasser Ibrahim in de 15e minuut lanceerde een gedisciplineerd, verstikkend blok dat Argentinië het grootste deel van een uur frustreerde. De Farao's benutten beide grote kansen – nul verspild – terwijl Argentinië er vier van de zes verkwistte. Die conversiekloof is het brute verhaal van de eerste 78 minuten. Het doelpunt van Mostafa Ziko in de 67e minuut, vlak na de dubbele wissel van Argentinië, voelde als een mes in de ribben. De zwakte van Argentinië was schrijnend: 19 schoten, zeven op doel, vier grote kansen gemist. Die cijfers horen bij een team dat verloor. Twee VAR-momenten verdienen een vermelding. De check in de 19e minuut kende Argentinië een penalty toe na een incident met Nicolás Tagliafico – of het contact de strafschop rechtvaardigde, zal nog lang worden bediscussieerd. In de 59e minuut overleefde Mostafa Ziko een VAR-review, en scoorde acht minuten later. Trek daaruit uw eigen conclusies. Toen kwamen de elf minuten die alles herschreven. Cristian Romero maakte er in de 79e minuut één terug. Messi – 1-2 achter, de klok tikt, het toernooi op het spel – sloeg toe in de 83e minuut. Het is niet de eerste keer dat hij in een moment stapte dat te groot had moeten zijn en het routineus liet lijken. Enzo Fernández begroef de winnende in blessuretijd. Drie doelpunten in elf minuten. Drie Egyptische gele kaarten in de 90e minuut vertelden je precies hoe wanhopig ze probeerden stand te houden. Egypte verlaat Atlanta met opgeheven hoofd. Ze neutraliseerden Argentinië 67 minuten lang en legden elke zwakte in het pantser van de Albiceleste bloot. De score doet hen niet volledig eer aan. Argentinië gaat door, maar vier gemiste grote kansen en defensieve kwetsbaarheid kunnen een volgende ronde als deze niet overleven. Was Messi's late reddingsactie het bewijs dat hij onaantastbaar blijft, of is Argentinië's onvermogen om wedstrijden te beslissen een tikkende tijdbom in de knock-outs? En verdient Egypte meer lof dan de score hen geeft? Deel uw mening – op FootLegion leeft elk doelpunt dat uw land scoort voor altijd.