Canada — Morocco
این پارادوکس ورزشگاه NRG در این عصر شرجی هیوستون است: کانادا با xG بیشتری نسبت به مراکش به پایان رسید - 0.85 در مقابل 0.78 - اما با نتیجه 0:3 از مسابقات خارج شد. اعداد یک چیز را می گویند. تابلوی امتیازات همه چیز دیگری را می گوید.
نیمه اول کاملاً متعلق به مراکش بود. شصت و هفت درصد مالکیت توپ، ساختار خفه کننده، کانادا در نیمه خودشان به دام افتاده و تنها 33 درصد از توپ را در اختیار داشت. اما به نحوی تا پایان نیمه اول بدون گل باقی ماند. کانادا دوباره خود را جمع و جور کرد، نیمه دوم را کاملاً برعکس کرد - 57 درصد مالکیت توپ، یازده کرنر، فشار واقعی - و باز هم نتوانست دروازه را پیدا کند. آن یک موقعیت بزرگ که ایجاد کردند و از دست دادند، شاید تصویر تعیین کننده کل کمپین آنها باشد.
عزالدین اوناحی آنها را به خاطر آن مجازات کرد. هافبک در دقیقه 50 با خونسردی یخچالی توپ را از بین مدافعان عبور داد، سپس در دقیقه 82 این ترفند را تکرار کرد - دو گل، امتیاز 8.74، و همه اینها در حالی که از دقیقه 45 یک کارت زرد داشت. او فضا را بین خطوط قبل از اینکه مدافعان حس کنند وجود دارد، می خواند. خط دفاعی مراکش، با نوسیر مزراوی که در سمت راست بینقص بود، تقریباً هیچ چیزی به مهاجمان کانادا نداد. سفیان رحیمی، که در دقیقه 22 به زمین آمد، گل سوم را در وقت های تلف شده به ثمر رساند تا کار را تمام کند.
مشکلات کانادا ملموس بود. ده شوت، سه شوت در چارچوب، یک موقعیت بزرگ - و آن را از دست دادند. استفان اوستاکیو زمین زیادی را در میانه میدان پوشش داد و امتیاز 7.67 را کسب کرد، بهترین بازیکن کانادایی، اما توپ نهایی به طور مداوم غایب بود. بیست و چهار خطا نشان دهنده داستان خودش است: تیمی که نتوانست از طریق شکل بازی خود را مهار کند، به تماس فیزیکی متوسل شد.
مراکش هم بی نقص نبود. سه موقعیت بزرگ، یکی از دست رفته. xG آنها در واقع کمتر از کانادا بود - شانس در لحظات حساس به نفع آنها بود، و آنها این را می دانستند. شیرهای اطلس در جایی که اهمیت داشت گلزنی کردند؛ کانادا نکرد. این شکاف، که از نظر کیفیت بسیار ناچیز اما در تابلوی امتیازات بسیار زیاد است، همان چیزی است که فوتبال مرحله یک شانزدهم نهایی به آن بستگی دارد.
در FootLegion، گل هایی که کشور شما در این جام جهانی به ثمر می رساند برای همیشه مال شماست - هیچ کس آنها را از شما نمی گیرد.
حالا به من بگویید: آیا کانادا به دلیل درخشش مراکش حذف شد یا به دلیل بی دقتی خودشان در مقابل دروازه؟ و آیا دو گل اوناحی او را در میان مدعیان توپ طلایی قرار می دهد؟